M3U of Xtream Codes
De meeste aanbieders geven allebei, zonder uit te leggen dat het dezelfde inhoud is via twee verschillende mechanismen. De keuze bepaalt hoe snel de app opent, of het aanbod actueel blijft en of je überhaupt een programmagids krijgt.
Wat een M3U-afspeellijst is
Eén tekstbestand met elke zender en zijn adres. De speler downloadt het geheel en speelt daarna vanuit de lijst. Het is universeel — elke speler van de afgelopen twintig jaar leest het — en het is een momentopname: wijzigt de aanbieder het aanbod, dan is jouw kopie verouderd tot je ververst.
Wat de Xtream Codes-API is
Een gesprek in plaats van een bestand. De speler vraagt om categorieën, dan om de zenders van de categorie die je opent, dan om een stream als je op afspelen drukt. Er wordt niets gedownload voordat het nodig is, dus de app opent meteen, hoe groot de bibliotheek ook is.
Waar het verschil zichtbaar wordt
Bij een groot abonnement. Twintigduizend zenders als afspeellijst zijn enkele megabytes die bij elke verversing worden ontleed; als API-aanroep zijn ze een categorielijst. De API draagt ook structuur die een plat bestand kwijtraakt — films en series als eigen dingen, met seizoenen, afleveringen en vaak de gids.
Wat je moet kiezen
Xtream Codes als je aanbieder het biedt. M3U als het het enige is dat je kreeg, als je een proef test, of als de afspeellijst van iets komt zonder API — je eigen bestand, een openbare lijst, een mediaserver thuis.
Hetzelfde abonnement, twee deuren
Een aanbieder verkoopt je één account. Wat verschilt, is de deur waardoor je binnenkomt. Een M3U-link is een tekstbestand dat de server op verzoek schrijft: elke zender één regel, in de volgorde die het paneel toevallig uitkwam. De Xtream-API is diezelfde catalogus, netjes bevraagd — categorieën, films en series als aparte dingen, posters, samenvattingen en de datum waarop je account afloopt. Dezelfde zenders, dezelfde streams, dezelfde rekening. Wat verandert, is hoeveel de app erover mag weten.
Wat een kale M3U de app niet kan vertellen
Vier dingen, en het zijn precies de vier die opvallen. Hij kan niet zeggen welke items live televisie zijn en welke films, dus alles komt in één lijst terecht. Hij heeft geen seizoen- en afleveringsstructuur, dus een serie arriveert als tachtig losse bestanden. Hij draagt geen posters en geen samenvattingen. En hij kan niet melden wanneer je abonnement verloopt, dus geen enkele app kan je vooraf waarschuwen. Niets daarvan is een tekortkoming van de speler: die informatie stond nooit in het bestand.
Tivsy maakt van het een het ander, voor jou
Ziet de link van je aanbieder eruit als …/get.php?username=…&password=…, dan is dat een Xtream-paneel dat een M3U uitvoert, en je accountgegevens zitten in het adres zelf. Plak hem precies zoals hij binnenkwam: Tivsy leest ze eruit en verbindt in plaats daarvan met de API, zodat je de gestructureerde catalogus krijgt zonder hier iets van te hoeven weten. Gebruikersnaam en wachtwoord gaan naar de Sleutelhanger; in de database blijft alleen de server staan.
Veelgestelde vragen
Hoe zie ik welke ik heb gekregen?
Eén lange link, meestal met get.php, is een afspeellijst. Een kort adres plus een aparte gebruikersnaam en wachtwoord is een Xtream-account. Een link met get.php bevat gebruikersnaam en wachtwoord vanbinnen, dus die kan een Xtream-login worden.
Geven ze verschillende zenders?
Nee. Zelfde account, zelfde inhoud, andere route. Ontbreekt een zender bij de een, dan ontbreekt hij ook bij de ander.
Is een van beide privacyvriendelijker?
Ze zijn gelijkwaardig. Beide sturen je gegevens naar dezelfde aanbieder. Geen van beide betrekt de ontwikkelaar van de speler, want er zit geen account en geen server tussen.
Kan ik ze tegelijk gebruiken?
Ja. Tivsy behandelt elke bron apart, dus je kunt een afspeellijst, een thuisserver en een Xtream-account toevoegen en over alles tegelijk zoeken.
Mijn aanbieder stuurde alleen een M3U-link. Zit ik vast aan de platte lijst?
Waarschijnlijk niet. Kijk naar de link zelf: is het pad get.php en draagt hij een gebruikersnaam en wachtwoord, dan gebruikt Tivsy de API automatisch zodra je plakt. Is het een kale bestandslink — eindigend op .m3u of .m3u8, zonder inloggegevens erin — dan zit er geen API achter om te bereiken, en is de platte lijst werkelijk alles wat het bestand bevat.
Gebruikt een van beide minder data?
Voor video niet: de streams zijn byte voor byte hetzelfde. Het verschil zit in het verversen. Een M3U-verversing haalt het hele bestand opnieuw op, bij een groot abonnement elke keer enkele megabytes. Aan de API wordt alleen gevraagd wat er veranderd is. Over een maand op mobiele data telt dat op; op wifi merk je het nooit.
Wat je ook gebruikt, de app blijft dezelfde lege speler: hij levert de interface, de gids en het hervatten, jij levert de bron.